مقاله

  مقاله
19- موقف تشيع از ياران پيامبر صلي الله عليه وسلم
 

موقف تشيع از ياران پیامبر صلی الله علیه وسلم

در كتب‌ شيعه‌ آمدهاستاز جمله‌ كتاب‌ كافي‌، الروضه‌ ص‌265 و كتاب‌ سليم‌ بن‌ قيس‌ عامري‌ ص‌92 و كتاب‌حياة‌ القلوب‌ ج‌2 ص‌260 از مجلسي‌: اصحاب‌ پيامبر صلی الله علیه وسلم بعد از رحلت‌ ايشان‌ مرتد گرديدند بجز سه‌ نفر ابوذر،سلمان‌ و مقداد. جايبسي‌ شگفتي‌ و تعجب‌ از پيامبرياستكهبا تأييدات‌ الهي‌ پس‌ از 23 سال‌ زحمت‌ و جهاد ومبارزه‌ اصحابي‌ تربيت‌ نمايد كهبلافاصله‌ پس‌ از رحلت‌ وي‌ همگي‌ به يكباره‌ كافر و مرتد شوند! آيا نبايد در صحت‌ ادعاي‌چنين‌ معلمي‌ كه‌ در پايان‌ 23 سال‌ تحصيل‌ در مكتب‌ وحي‌ همه‌ شاگردان‌ وي‌ مردود مي‌شوند، مگر 3 يا 4 نفر، شك‌كرد!؟

كليني‌ در كتاب‌ كافي‌ ج‌8 ص‌246 مي‌نويسد: ابوبكر و عمر در حالي‌ دنيا را ترك‌ كردند كهتوبهنكرده‌ و بياد آنچه‌ بر علي‌روا داشتهبودند نيافتادند پس‌ لعنت‌ خدا و فرشتگان‌ و مردم‌ بر آنان‌ باد.

كليني‌ و صافي‌ در شرح‌ آيه‌: «ان‌ الذين‌ آمنوا ثم‌ كفروا ثم‌ آمنوا ثم‌ كفروا» مي‌گويند اينآيه‌ در مورد ابوبكر و عمرنازل‌ شده‌ است‌. چرا كهابوبكر و عمر ابتدا ايمانآوردند اما با عدم‌ بيعت‌ با علي‌ كفر ورزيدند.

در كتاب‌ الطرائف‌ ص‌401 و كتاب‌ سليم‌ بن‌ قيس‌ عامري‌ ص‌89 آمدهاستكه‌ عمر حاصل ارتباط‌ نامشروععبالمطلببازني‌ بدكار بوده‌ است‌. (و براستيكه‌ قلم‌ و زباناز بيان‌ اين‌ گونهتهمتهايناروا شرم‌ دارد)

در مورد ابوبكر رضی الله عنه  مي‌گويند: او بدتر از شيطان‌ بود. او و رفيقش‌ عمر ...‌، ظالم‌ و دروغگو بوده‌اند و هر كسبميرددر حاليكه‌ اعتقاد بهخلافت‌ آن‌ها دارد، به‌ مرگ‌ جاهليت‌ مرده‌ است‌. (حق‌ اليقين‌ مجلسي‌ ص‌204 چاپ‌ ايران‌)

در مورد عثمان‌ رضی الله عنه  مجلسي‌ در ص‌270 حق‌ اليقين‌ مي‌نويسد هر كس‌ معتقد باشد كه‌ عثمان‌ مظلومانه‌ مرده‌ است‌گناهش‌ از گناه‌ كسي‌ كه‌ گوساله‌ مي‌پرستد بيشتر است‌.

آنچنانكه‌ در كتاب‌ «كذبوا علي‌ الشيعه‌» از محمد رضا رضوي‌ و كتاب‌ مع‌ الخطيب‌ في‌ خطوط‌ العريضة‌ مشاهده‌ مي‌كنيمآنها اصحاب‌ پيامبر صلی الله علیه وسلم را متهم‌ بهدشمنيبا اسلام‌ و دروغگويي‌ مي‌كنند.

ايناست‌ گفتار اهل‌ غلو در مورد سابقين‌ در ايمان‌ و نزديكتريناصحاب‌ و ياران‌ رسول خدا صلی الله علیه وسلم. نشريات‌ شيعيان‌ در زمان‌حاضر هم‌ نشاندهندهاصرار اهل‌ تشيع‌ بر همان‌ مواضع‌ سابقشاناست‌. انتظار ما اين‌ بود كه‌ پس‌ از برقراريحكومتبه‌اصطلاح‌ اسلامي‌ در ايران‌، شاهد غلو و افراط‌ كمتري‌ باشيم‌، اگر چه‌ آخوندهاي‌ شيعه‌ خود از گفتگو پيرامون‌ آنچه‌ در كتابهاي‌قديمي‌ شيعه‌ آمدهاستشرمسارند اما هرگز جرأت‌ تقبيح‌ و رد اظهارات‌ علماء پيشين‌ را ندارند ولي‌ بسيارياز شيعيان‌بيدار دل‌ و آگاهبهاصلاحعقايد خود پرداختهاند و از شرك‌ و افراط‌ اجتناب‌ كرده‌ و با برادراناهل‌ سنت‌ خويشدرسراسر عالم‌ اسلامي‌ اختلاف‌ عقيدتي‌ چنداني‌ ندارند.

Copyright © 2005 ahlesonnat.com All rights reserved

ahlesonnat@ahlesonnat.com