|
شيعه وسنت نبوي
بعد از قرآن كريم، سنت نبوي مهمترين منبع تشريع اهل سنت ميباشد.
سنت عبارت است از گفتار و كردار پيامبر صلی الله علیه وسلم ، كه در پرتو اقوال و افعال آن حضرت قرآن توضيح و تفسير ميگردد. اهلسنت مفتخرند كه منسوب به سنت پيامبر صلی الله علیه وسلم ميباشند. چرا كه اطاعت از فرموده پيامبر اكرم صلی الله علیه وسلم مينمايند، كه:«عليكم بسنتي» ـ از سنت من پيروي كنيد-. شيعه از احاديث مورد قبول اهل سنت فقط آنچه را كه موافق و همسو با مذهبشان باشد پذيرفته و بقيه را كنار مي گذارند. اين در حالي است كه در كتاب الكافي مي خوانيم: اگر كسي چيزي از كتاب خدا و سنت پيامبرش (صلي الله عليه وسلم) را رد كند بدون شك مرتكب كفر شده است. (الكافي في الاصول ج1 ص55 بابالرد الي الكتاب والسنة)
همچنين كتاب الاصول ج1 ص70 باب فضل العلم و از علي رضی الله عنه روايت ميكنند: علينا العمل بكتاب الله و سيرة رسوله والناشد بسنتهاي رفع السنة يعني: بر ما لازم است كه به كتاب خدا و سنت پيامبر صلی الله علیه وسلم عمل كرده و ترويجدهنده آن باشيم. (نهج البلاغه ج2 ص82)
همچنين در كتاب الاحتجاج طبرسي ص22 آمده است: چون حديثي را شنيديد آن را، كتاب خدا و سنت پيامبرشصلی الله علیه وسلم مقايسه كنيد.
به راستي چه عيبي دارد كه همگي ما منسوب به سنت پيامبرمان باشيم؟ چنانكه خداوند متعال فرموده است: «و لاتكونوا من المشكرين من الذين فرقوا دينهم و كانوا شيعاً كل حزب بمالديهم فرحون» (سوره روم آيه 31 و32)
نباشيد از مشركين آنهائيكه در دين خودشان تفرقه انداختند و شيعه (گروه گروه) بودند. هر گروه به آنچه نزد خود داردخرسند است.
و ميفرمايد: «ان الذين فرقوا دينهم و كانوا شيعاً لست منهم» آنهائيكه در دين خود تفرقه انداختند و گروه گروهشدند، تو از ايشان نيستي (سوره انعام آيه 159)
واژه شيعه براي اولين بار پس از مناقشات علي و معاويه (رضي الله تعالي عنهما) به پيروان آنها اطلاق گرديد. يك گروهاصطلاحاً شيعه علي به عبارتي گروه طرفدار علي و گروه ديگر شيعه معاويه يعني گروه طرفدار معاويه ناميده شدند.علي القاعده پس از خاتمه يافتن قضاياي مربوط به علي و معاويه اين عبارت نيز ديگر ضرورت خود را از دستميدهد، اما اين واژه امروزه به فرقه مستقلي كه داراي عقيده، فكر و مبادي مستقل از اهل سنت ميباشند، اطلاق ميشود.
اصطلاح سنت يعني تمسك جستن به روش و منهاج پيامبر اسلام صلی الله علیه وسلم و عبارت اهل سنت كساني را شامل ميشودكه معتقد به كتاب خدا و سنت پيامبر او هستند و در جهت رعايت و حفاظت آنها اهتمام ميورزند.
بنابراين ممكن است بعضي خود را اهل سنت بدانند در حاليكه حقيقتاً چنين نباشد. اي بسا ممكن است نماز خواندهاما در عين حال اهل بدعت باشند. كه در اين صورت واضح و مبرهن است، اينان نه اهل سنت هستند و نه اهل سنت ازاينان. اينان را با سنت كاري نيست و سنت را با اينان.
دعوي كساني كه ميگويند ائمه تنها كساني هستند كه سنت را حفظ نمودهاند سخني به دور از واقعيت است. چرا كه درآن هنگام كه خداوند اين آيه را فرو فرستاد: «اليوم اكملت لكم دينكم و اتممت عليكم نعمتي و رضيت لكمالاسلام ديناً» (امروز دينتان را كامل كردم و نعمتم را بر شما تمام گرداندم و دين اسلام را برايتان اختيار كردم) (سورهانعام آيه 159)، حسنين (رضي الله عنهما) پسر بچههاي كوچكي بودند چه رسد به نه امام ديگر كه بعد از آنها آمدند.آنهايي كه سنت را جمع آوري و منتشر كرده و به مردم آموخته و در اقصي نقاط عالم گستردند اصحاب، همسران و سايراهل بيت پيامبر صلی الله علیه وسلم بودند. كساني همچون عباس بن عبدالمطلب، علي بن ابيطالب، عثمان بن عفان، ابوبكر صديق،عمر فاروقِ و ساير مهاجرين و انصار (رضي الله تعالي عنهم اجمعين).
Copyright © 2005 ahlesonnat.com All rights reserved
ahlesonnat@ahlesonnat.com
| 
